شنبه 05 اسفند 1396 20:46
صحبت های جناب آقای رضا رضایی، مسئول بسیج دانشکده‌ی ریاضی وعلوم کامپیوتر دانشگاه امیرکبیر در نمازجمعه‌ی شهر رباط‌کریم

      اعوذبالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم یا ایها الذین آمنو لا تتخذو عدوی و عدوکم اولیا ( ممتحنه 1) سلام عرض می کنم خدمت نمازگزاران و مردم انقلابی شهر رباط‌کریم. امروز میخواستم راجع به موضوعی صحبت بکنم که دغدغه ی اصلی جامعه ی ماست]وقتی[ اسم این موضوع می آید، جهت […]

 

 

 

اعوذبالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم
یا ایها الذین آمنو لا تتخذو عدوی و عدوکم اولیا ( ممتحنه 1)

سلام عرض می کنم خدمت نمازگزاران و مردم انقلابی شهر رباط‌کریم.
امروز میخواستم راجع به موضوعی صحبت بکنم که دغدغه ی اصلی جامعه ی ماست]وقتی[ اسم این موضوع می آید، جهت گیری های منفی‌ای اتفاق می افتد. مثل زخم کهنه‌ای شده است که بعضی فکر می‌کنند درمان ندارد و آن هم مساله اقتصاد و مشکلات اقتصادی هست.
جامعه ی ما امروز مشکل اقتصادی دارد، هر کس این مساله را انکار کند، مثلا بگوید با تدابیر ما، برنامه ریزی‌های ما، شاخص‌های اقتصادی رشد کرده‌اند، مردم خوش حالند، مشکل ندارند، سن ازدواج پایین است، فلان قدر شغل ایجاد شده است؛ حرف درستی نزده است؛ نمی خواهم بگویم دروغ می‌گوید، اما حرف درستی نزده است.
درد اقتصادی جامعه‌ی ماهم مثل همه‌ی درد های دیگر دوا دارد. امروز میخواستم راجع به چند تا از مسایلی که پیرامون این مساله در فضای مجازی مطرح شده است صحبت کنم.
در چند ماه گذشته یک سری اتفاقاتی را در تهران شاهد بودیم که خلاصه ی آنها این بود؛ نه تنها با اقتصاد جمهوری اسلامی مشکل داریم، بلکه با سیاست و دیانت و ولایت و آرمان های‌جمهوری اسلامی نیز مشکل داریم و چاره‌ی این مشکل هم انقلاب و براندازی هست.
جواب این دسته از افراد را مردم در 22ام بهمن دادند، من اینجا اصلا شایسته نمی‌دانم که در باره‌ی آنها صحبت بکنم اما لب کلام آنها چه چیزیست؟ می‌گویند ما از نظام خسته شده‌ایم، از اینکه مرگ بر آمریکا بگوییم خسته شدیم، اگر آمریکا آمد و عروسی را در افغانستان بمباران کرد و به خاک و خون کشید ما اعتراض نمی کنیم، اگر اسرائیل در نوار غزه بیمارستان و مدرسه را با بمب فسفری بمباران کرد و بچه های یک یا دو ساله را با فسفر ذوب کرد، ما هیچ حرفی به آنها نمی‌زنیم.

همه‌ی ما هم میدانیم که این جماعت در حد و اندازه‌ای نیستند که من بخواهم راجع به آنها صحبت بکنم. امیدوارم سریع‌تر سر عقل بیایند. از این مساله عبور می کنیم.
عده‌ی دیگری از جامعه می‌گویند که مشکلات اقتصادی ما اینطور بهبود پیدا می‌کند که ما تعامل خود را با کشور های دیگر ( مثلا وجهه ی خوبش این است ) زیاد کنیم‌. مثلا ما باید برویم با کشور آمریکا تعامل داشته باشیم. تا زمانی که یک ابر قدرتی مثل آمریکا دور و بر ما هست، تحریم کرده ما را و جلوی کار اقتصادی ما را می‌گیرد، ما هیچ کاری نمی‌توانیم بکنیم.
اگر قرار است خودروی خوب سوار شویم – خودرویی بهتر از پراید – باید برویم

و خودروی خوب، وارد کنیم؛ یا خوب، خودرو واردکنیم، تا خودروی خوب سوار شویم. نمی توانیم خودمان تولید کنیم.
اگر قرار است آب مصرفی ما شور نباشد، یا طعم خاصی نداشته باشد، باید برویم آب معدنی وارد کنیم. تکنولوژی اش را خودمان نداریم و طبق این سیاست کلی بعضی از افراد عمل کرده اند.
اما به این افراد باید گفت که دوای درد اقصادی ما، منت کشی آمریکایی ها نیست. دوای درد اقتصادی ما منت کشی اروپایی ها و خانوم موگرینی نیست، آنها دلشان به حال ما نمی سوزد.
این سیاست اولا تجربه شدست، ثانیا به لحاظ عقلانی و شرعی مشکل دارد.
اما راه حل سوم تز اقتصادی هست که رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای از 4 سال پیش روی آن تاکید کردند. تز اقتصادی ایشان بر این پایه استوار است: آمریکایی هایی که دستشان به خون صدها هزار انسان بی گناه آلوده است، انگلیسی‌هایی که چند صد سال کشور ما را مستعمره کردند و چند میلیون از جمعیت کشور ما را کشتند دلشان برای نمی سوزد، اگر ذره‌ای بتوانند فشار بر حلقوم بیاورند لحظه ای درنگ نخواهند کرد، پس ما باید از درون مولد باشیم.
اگر می‌خواهیم خودروی خوب سوار شویم باید خودروی خوب تولید کنیم .
اگر میخواهیم آب شور نخوریم باید خودمان آب را تصفیه کنیم. ما باید با استفاده از تکنولوژی که در اختیارمان است نیاز های کشورمان را خودمان بر آورده کنیم .
در اینجا می خواهم به مساله ای اشاره کنم که واقعا باعث تاسف ماست: عید سال پیش حضرت آقا در مشهد فرمودند تولید در کشور ما به سه چیز نیاز دارد:
اول نیروی انسانی
دوم دانش فنی
سوم سرمایه
نیروی انسانی که در کشور فراوان است این همه جوان بی کار
دوم دانش فنی دانشگاه های ما در دنیا در رتبه ی بسیار خوبی قرار دارند.
مقاله های آنچنانی و پژوهشکده های قوی دارند.
بحث سرمایه هم باید توسط بانک‌ها و صندوق توسعه ملی تامین شود.
دیگر از این عملیاتی‌تر رهبر انقلاب نمیتوانستند صحبت کنند. بروید و ا

نجام بدهید. اقتصاد مقاومتی .
سه ماه بعد مسوولی آمد در تلویزیون و گفت
نیروی کار را داریم ، سرمایه را نداریم و باید از خارج تامین کنیم ، دانش فنی هم که نداریم، یک عدد پراید نمی توانیم تولید کنیم ، باید برویم پژوی فرانسه را بیاوریم و مهندسین ما تحت لیسانس آنها کار کنند. پول و دانش فنی را هم که به ما نمی دهند. پس باید برویم و مذاکره کنیم . از اقتصاد مقاومتی به مذاکره با آمریکا می رسیم.
بنده سوالی دارم در یک ساله گذشته، که بعد از سال ها که رهبر انقلاب اقتصاد مقاومتی را بیان کردند ، ستاد اقتصاد مقاومتی در دولت چه کاری برای تحقق این امر انجام دادند ؟
نه تنها بعضی کاری انجام ندادند بلکه بی توجهی کردند به این مساله، متاسفانه
بعضی وقت آدم احساس می کند که حرف رهبر جامعه در میان مسوولین اصلا ذره ای تاثیر ندارد . چرا ما باید برویم و دسته ی بیل وارد کنیم از کشور دیگر چرا باید مربا وارد کنیم ؟
نکته ی بعدی هم در رابطه مساله ای است که همه‌ی مردم یک جامعه باید به آن عمل کنند .
بنیانگذار جمهوری اسلامی امام خمینی (ره) زمانی که انقلاب را پایه گذاری کرد اسمی برای این انقلاب گذاشت ، واژه‌ای را ترسیم کرد که بسیار زیباست: مردم سالاری دینی
مردم سالاری یعنی مردم در وسط میدان کار باشند ، مردم محوریت داشته باشند .
قسمتی از این امر به این صورت تحقق پیدا می‌کند که مردم باید مطالبه گر باشند. نظارت همگانی باید صورت بگیرد. مساله ای به اسم حقوق های نجومی در کشور مطرح می شود دو ماه یا سه ماه همه در فضای مجازی و جا

 

های دیگر سر و صدا می‌کنند که آی حقوق نجومی بد است و چه و چه….. بعد سه یا چهار ماه هیچ که هیچ . الان شما در رابطه با حقوق های نجومی و پیگیری مفاسد اقتصادی چقدر اطلاع دارید؟ به کجا رسید؟ چه کسانی پای میز محاکمه رفتند؟ در رابطه با قرار داد های نفتی ، فلان شخص فلان هزار میلیارد دزدید و برد اما الان چه خبر است؟ موسسات مالی، دانه به دانه تق اینها دارد در می آید اما هیچی به هیچی .
این نشان می‌دهد که مردم باید مطالبه گر باشند. وقتی من به نماینده ی مجلس شهر خودم رای میدهم نباید فکر کنم که ایشان می رود و کار خودش را انجام می دهد
نخیر اینطور نیست .
به طور مثال شهر ما مشکل آب دارد ، مشکل نظافت دارد . باید مطالبه صورت بگیرد .
در سطح کشور هم باید این اتفاق بیفتد.
به مدت یک هفته یا یک ماه معترضین به یک شرکت مالی در خیابان کشاورز تحصن کردند ، نمی گوییم کارشان درست شد، اما صدایشان شنیده شد و کار جلو رفت .
پیرو مطالبات مالی که در 9 دی صورت گرفت و یک سری اغتشاش و تظاهرات صورت گرفت ما نامه‌ای به وزارت کشور زدیم، چند دانشگاه این کار را انجام دادند، نامه زدیم که ما میخواهیم مطالبه ی اقتصادی انجام بدهیم ، گفتند نمی شود. چرا این طور است؟ اگر مردم و دانشجویان ، که دانشجو موذن جامعه است اگر دانشجو خواب بماند نماز جامعه قضا میشود ، اگر ما مطالبه نکنیم چه کسی این مسایل را پیگیری میکند ؟
اما نکته ی بعد
در این وضع اقتصادی کنار نشستن و فقط بیان معایب و مشکلات مشکلی را حل نمی کند . بعضی کانال های ضد انقلاب فضایی را ترسیم می کنند که آدم بعضی وقت ها شک می کند که اینها همان جمهوری اسلامی را می گویند !
حداقل کاری میتوان کرد بی تقاوت نبودن و مطالبه گری است.
این مهم است که که مردم نسبت جامعه احساس مسوولیت بکنند و برایشان مهم باشد و مسوولین هم احساس کنند که مردم روی این مسایل حساسند.
در این میان آمریکایی ها هم به شدت فشار می آوردند که شما باید پروژه ی موشکی و سیاست های کلی منطقه ای رو عوض کنیم .
موشک ها را کلا تحویل بدهید که تحریم هارا را رفع کنیم و آب معدنی به شما بدهیم که بخورید. بعضی افراد در جامعه دارند زمزمه ی همچین حرف هایی را آغاز می کنند. این را بدانید کشوری که دستش آلوده به خون میلیون ها انسان بی گناه است هیچ وقت به ما همچین امتیازی را نخواهد حتی اگر گردنمان را به آنها تقدیم کنیم . وضع ما از نظر ساپورت کردن و پول دادن از عربستان سعودی بهتر نخواهد شد . آنها دربست در اختیار آمریکایی ها هستند . الان وضع عربستان خوب است ؟
این انذاری بود که باید داده می شد . بعضی ها می گویند باید موشک هارا بدهیم تا به ما پول بدهند .
انشالله این افراد از مسیر خود برگردند و همه ی ماهم رستگار بشویم.

کاروان طریق القدس

آرشیو